Huisbar & loungeHB-05
Barblad kiezen: zes materialen, zes eigenschappen
Het blad is het enige deel van een bar dat elke dag wordt aangeraakt, natgemaakt en beladen met glas. Dat maakt de materiaalkeuze belangrijker dan de vorm. Zes materialen komen in de praktijk het meest voor, en ze verschillen vooral op vier punten: hardheid, geluid, herstelbaarheid en de hoeveelheid onderhoud die u wilt geven.
Hout: warm, zacht en herstelbaar
Een massief houten blad van veertig tot zestig millimeter geeft warmte en demping. Glazen klinken er zacht op, wat in een woonkamer meer uitmaakt dan mensen verwachten. Het hout krijgt kringen en deuken, maar juist die zijn plaatselijk bij te werken met schuurlinnen en olie.
Dat herstelvermogen is de belangrijkste eigenschap. Wie een bar tien jaar wil gebruiken zonder hem ooit te vervangen, komt hier vaak uit. De volledige afwerkingsvolgorde staat in het stuk over de rustieke huisbar van hout.
Keramiek en natuursteen: hard en ongevoelig
Keramische platen van twaalf millimeter op een onderblad zijn vrijwel ongevoelig voor vlekken, hitte en krassen. Natuursteen als graniet komt daar dicht bij in de buurt; marmer niet, want dat is poreus en reageert op citroenzuur en rode wijn. Beide materialen zijn hard voor glazen: een glas dat valt, breekt.
- Keramiek: de dunste optie, strakke kantafwerking mogelijk.
- Graniet: zwaar, vraagt een onderconstructie die het gewicht draagt.
- Marmer: mooi, maar vlekgevoelig aan een bar.
- Bij beide: geluid van glas is scherp, denk aan een barmat.
Beton en composiet
Gepolijst beton geeft een grafische, koele uitstraling en is in vorm te gieten met een geïntegreerde afdruiprand. Het moet wel worden geïmpregneerd, anders trekken vet en wijn in de poriën. Composiet, ook wel gebonden kwarts, is dichter en vlekongevoelig, maar kan bij hitte plaatselijk verkleuren.
Beide materialen zijn nauwelijks plaatselijk te herstellen. Dat is geen bezwaar zolang u dat vooraf weet; het is wel de reden dat ze op een intensief gebruikte bar minder vaak worden gekozen dan in een keuken.
De zes naast elkaar
| Materiaal | Hardheid | Geluid | Plaatselijk herstel | Onderhoud |
|---|---|---|---|---|
| Massief hout | Laag | Zacht | Ja | Twee tot vier keer per jaar |
| Keramiek | Zeer hoog | Scherp | Nee | Vrijwel geen |
| Graniet | Zeer hoog | Scherp | Nee | Jaarlijks impregneren |
| Beton | Hoog | Dof | Beperkt | Jaarlijks impregneren |
| Composiet | Hoog | Scherp | Nee | Vrijwel geen |
| Gegoten hars | Middel | Dof | Ja, door polijsten | Af en toe polijsten |
De tabel laat één patroon zien: hard materiaal vraagt weinig onderhoud maar is niet te herstellen, zacht materiaal vraagt onderhoud maar blijft eindeloos bij te werken. Kies dus op wat u wilt doen, niet op wat het mooiste ligt in de showroom.
Kanten, randen en overstek
De kantafwerking bepaalt hoe dik het blad oogt. Een rechte kant toont de volle dikte; een afgeschuinde onderkant van vijftien millimeter laat een dik blad slanker lijken. Bij keramiek kan een verstekverbinding een schijndikte van vier centimeter geven op een plaat van twaalf millimeter.
Ongeacht het materiaal blijft het overstek aan de gastzijde vijfentwintig tot dertig centimeter, want daar zitten de knieën. Die maat en de bijbehorende krukhoogte staan in het artikel over het ontwerpen van een huisbar.
De keuze in drie vragen
Wilt u het blad kunnen herstellen? Dan hout of hars. Wilt u er nooit naar omkijken? Dan keramiek of composiet. Wilt u een blad dat het geluid van de kamer helpt dempen? Dan hout of beton, en zeker geen steen zonder barmat.
De vierde vraag stelt zich vanzelf: past het gewicht op de gekozen onderbouw? Graniet van drie centimeter weegt ruim vijfenzeventig kilo per vierkante meter, en dat vraagt een frame zoals beschreven bij het bouwen van een eenvoudige huisbar.
Wat u met een barmat en een afdruiprand wint
Op een hard blad is een barmat van rubber of siliconen het goedkoopste hulpmiddel dat er bestaat. Hij vangt het geluid van neergezette glazen op, houdt gemorst vocht op één plek en beschermt de kant van het blad die het meest te verduren krijgt. Een mat van vijftig bij tien centimeter op de plek waar wordt geschonken, is meestal genoeg.
Een gefreesde afdruiprand in het blad zelf is de duurdere variant en werkt alleen bij steen, beton of composiet. Bij hout is hij af te raden: de groeven houden vocht vast en dat is precies wat u op een houten blad wilt vermijden. Kies daar liever een losse afdruipmat die te verwijderen en te drogen is.
